Fransa’da yönetim eğitimi tartışması: “Bazı okulların okuldan başka bir özelliği yok”
Fransa’da yönetim (management) alanında eğitim almak isteyen öğrenciler çoğu zaman ilk olarak özel business school’lara yöneliyor. Ancak kamu üniversitelerine bağlı IAE (Institut d’Administration des Entreprises) okullarının da mezunlarına en az o kadar hızlı iş bulma imkânı sunduğu ve güçlü akademik eğitim verdiği belirtiliyor.
Toulouse Capitole Üniversitesi’ne bağlı Toulouse School of Management (TSM) direktörü Julien Grobert, Fransız basınına verdiği röportajda hem kamu yönetim okullarının avantajlarını hem de son yıllarda hızla çoğalan bazı özel okullar hakkında dikkat çeken açıklamalarda bulundu.
Grobert, kurumlarının geçmişte IAE Toulouse adıyla bilindiğini ancak 2017 yılında uluslararası görünürlüğü artırmak amacıyla Toulouse School of Management markasına geçtiklerini belirtti. Amaçlarının uluslararası akreditasyon olan EQUIS’i almak ve okullarını global ölçekte daha anlaşılır bir şekilde tanıtmak olduğunu söyledi.
TSM’nin kamu üniversitesine bağlı olması ise önemli bir avantaj olarak gösteriliyor. Grobert’e göre bu statü sayesinde eğitim daha kapsayıcı bir yapıya sahip. Öğrenciler üniversitenin tüm hizmetlerinden yararlanabiliyor ve eğitim maliyetleri özel okullara kıyasla oldukça düşük kalıyor.
Okul aynı zamanda akademik araştırma alanında da güçlü bir konuma sahip. Yönetim bilimleri alanındaki araştırma laboratuvarı CNRS’ye bağlı bir UMR (karma araştırma birimi) statüsünde bulunuyor. Fransa’da bu alanda yalnızca Paris Dauphine Üniversitesi, HEC ve Toulouse School of Management bu etikete sahip.
Grobert ayrıca alternans (çalışarak eğitim) sisteminin okulda önemli bir yer tuttuğunu vurguladı. Lisansın üçüncü yılından itibaren mümkün olan bu model, öğrencilerin yaklaşık üçte biri tarafından tercih ediliyor. TSM’de yaklaşık 950 öğrenci alternans sistemiyle eğitim görüyor.
Rekabet konusunda ise Grobert, Fransa’daki en prestijli ilk 10 business school ile aynı ligde olmadıklarını kabul ediyor. Ancak akademik kapasite açısından sıralamalarda 10 ile 20. sıralar arasında yer alabilecek potansiyele sahip olduklarını ifade ediyor. Nitekim okulun Master of Finance programı Financial Times sıralamasında yer alıyor.
Grobert’e göre asıl rekabet, son yıllarda hızla çoğalan bazı yeni özel eğitim kurumlarıyla yaşanıyor. Özellikle 2018’de alternans piyasasının serbestleşmesinden sonra birçok küçük özel okulun açıldığını belirten Grobert, bu kurumların her yıl bazı iyi öğrencileri çekebildiğini söylüyor.
Ancak bu okulların bazıları hakkında oldukça sert eleştiriler de getiriyor.
Grobert’e göre bazı kurumlar güçlü pazarlama stratejileriyle öğrenci çekse de akademik açıdan gerçek bir yükseköğretim kurumu niteliği taşımayabiliyor.
“Bazı okullar kuruldu ama aslında okul oldukları sadece isimden ibaret,” diyen Grobert, bu kurumların arkasındaki grupların önceliğinin çoğu zaman eğitim değil kârlılık olduğunu ifade ediyor.
Bu kurumların sıklıkla Bachelor veya Mastère gibi diplomalarla tanıtım yaptığını söyleyen Grobert, ancak bu diplomaların bazılarının yalnızca RNCP mesleki unvanı olduğunu belirtiyor. Bu nedenle bu diplomalara sahip öğrencilerin üniversitelerde doğrudan master programlarına kabul edilmesi mümkün olmayabiliyor, çünkü çoğu zaman ECTS kredi sistemiyle bağlantılı değiller.
Grobert ayrıca özel okulların güçlü pazarlama bütçeleri sayesinde daha görünür olduklarını vurguluyor. Buna rağmen bu kurumların da devletin alternans sistemine verdiği desteklerden yararlandığını belirtiyor.
Öte yandan üniversitelerin uymak zorunda olduğu bazı kurallar özel okullar için geçerli değil. Örneğin üniversitelerin master başvuruları için kullandığı Mon Master platformu, bazı özel kurumlar için zorunlu değil.
Grobert’e göre bu durum başvuru sürecinde dengesizlik yaratabiliyor. Üniversiteler başvuruları değerlendirmek için yaklaşık iki ay beklerken, bu süre içinde özel okullar öğrencilerle doğrudan iletişime geçip hızlı kayıt yapmaları için baskı oluşturabiliyor.
Tüm bu tartışmaların ortasında Grobert, üniversitelerin şirketlerle daha yakın çalışması gerektiğini de vurguluyor. Ona göre bu iş birlikleri büyük bütçeler gerektirmiyor; daha çok yaratıcılık ve enerji gerektiriyor.
Kaynak: Le Parisien Étudiant – Julien Grobert ile röportaj.
